Bizde ayrıca yayınlamak istedik.
“
HAKKINI HELAL ET “ÇARŞI”
”Hadi kalk gidelim Güngören maçına, yalnız bırakmayalım takımı” dedim oğluma. Ve devam ettim sözlerime; “Zaten bizden başka da gelen olmaz.” Tribünlerde at koştururuz diye düşünmüştüm. Kısmen de olsa yanılmamıştım ama söylediğim kadar da abartılı değildi durum. Çünkü “Çarşı” oradaydı. Yağmurda çamurda olduğu gibi.. Karda kışta olduğu gibi.. Kavurucu sıcakta olduğu gibi.. Hedef yok, ilk altı yok, düşme tehlikesi yok.. Tatsız tuzsuz bir maç olacaktı. “Niye gelsinler ki?” diye düşünmüştüm.. Yanılmışım. Hadi karakışta bir amaç vardı. Şimdi herşey bitmiş, ama “Çarşı” bitmemiş. Bu nasıl bir aşk? Nasıl bir sevgi? Milli Marş söylenirken, boş tribünlere baktım. Sezon boyu oturduğumuz koltuklara göz gezdirdim. O koltukları işgal eden “Başarı sevenler” yoktu. Ya piknikteydiler, ya pazarda.. Ama “Çarşı” oradaydı. Gözlerim doldu o çocukları izlerken. Yaz sıcağında, boyunlarında atkılar.. İnsan 90 dakika hiç oturmaz mı? Hiç susmaz mı? Bir oraya bir buraya tepiniyorlar. Sanki sahada şampiyon adayı bir takım var gibi.. İşte sevgi, işte aşk.. Hem de karşılıksız.. “Ölümüne Karşıyaka” diye bağırdıklarında, kendi kendime “hadi ordan” diyordum. Yanılmışım. Ve son noktayı koydum düşüncelerime; “Karşı”yı ayakta tutan “çarşı”dır.. Onların hiçbirini tanımıyorum. Tek tek hepsini gözlerinden öpüyorum. Karşılıksız aşkın tek örneği “Çarşı”dır. Ve Çarşı “seyirci” değil, “taraftardır”. KULÜP 10.CULUĞU HAKEDİYOR OLABİLİR.. “ÇARŞI”NIN YERİ 1 NUMARADIR.. HAKLARINI HELAL ETMELİLER..”
kaynak:kskcarsi.org
